Paris, dag 1: shop 'till you drop

Parijs in 2 dagen, minder dan 2 dagen zelfs. Veel te weinig tijd, noem ik dat. De bezienswaardigheden (Louvre, Musée d'Orsay, Centre Pompidou, Montmartre, Quartier Latin, ...) hadden we op een vorige trip jaren geleden al eens gedaan, dus de keuze voor dag 1 was simpel: shoppen! Gemakkelijke sloefkes, check. Metroticket, check. Research, adresjes, openingstijden, check. Houd je schrap voor een rollercoaster genaamd dag 1.

12h - Artoyz

Hét adres bij uitstek voor designer toy freaks zoals mijn wederhelft. Toys, toys, toys! Hier en daar waren er ook wat 'blind boxes' niet meer zo 'blind', maar al opengemaakt: ideaal als je écht je verzameling wil vervolledigen dus. Artoyz heeft ook zijn eigen vinyl toy series, dus enkele 'speciallekes' vallen er wel te scoren. De tijdelijke tentoonstellingen in de kelder krijg je er gratis bij.

http://www.artoyz.com

13h30 - Kiliwatch

Vintage heaven. Killiwatch blijft de referentie voor hopen vintage kledij, netjes opgedeeld in kleurenschema's en dat op een (vooral naar Parijse normen) uitzonderlijk grote oppervlakte. Misschien een beetje een open deur intrappen, maar dit blijft een goed adresje en we passeerden er toevallig, dus dan moet je toch eens binnen om te gaan snuisteren.

http://espacekiliwatch.fr

13h52 - l'Illustre Boutique

Dit kleine winkeltje is volledig toegewijd aan hedendaagse illustratie: ingekaderde illustraties, bedrukte tassen, kaartjes, schriftjes met - uiteraard - mooie illustraties. Charmant!

http://lillustreboutique.over-blog.com

14h17 - My Electro Kitchen

Aangezien we toch in de buurt waren, toch eens gaan piepen aangezien dit een favoriet was op onze vorige trip naar Parijs. Maar helaas, bij deze bevestigd: definitief gesloten. Boehoe!

15h06 - The Impossible Project

Een regenbui joeg ons een klein winkeltje binnen dat voorwaar de grot van ali baba bleek. Toen Polaroid definitief de productie van zijn befaamde instantcamera's stopzette, zetten de mensen achter The Impossible Project alles in het werk om nieuwerwetse camera's en filmvellen te maken. Wij hebben nog een origineel toestel thuis staan die we ooit op een rommemarkt op de kop tikten, dus moest ik wel van de gelegenheid gebruik maken om wat fotovellen te kopen om eens te testen of die wel nog werkt. Waar regen niet al goed voor is!

http://www.the-impossible-project.com

16h45 - Monsieur Poulet

De winkelruimtes in Parijs vallen meestal enorm klein uit. Zo ook bij Monsieur Poulet. Hier moet je zijn voor T-shirts en hoodies van biokatoen voor hem, haar en kleine uk. Monsieur Poulet organiseert wedstrijden voor grafici. De winnende ontwerpen worden gedrukt op de producten en hopla, je loopt rond met een originele illustratie aan je lijf!

http://www.monsieurpoulet.com

16u59 - Bird on the Wire

Alles wat je niet nodig hebt, maar altijd al hebt willen hebben: hét adres voor originele cadeautjes, gadgets waarvan je gaat gniffelen, juweeltjes, hebbedingetjes. Enfin, je weet niet waar eerst kijken. My cup of tea! Met een volle tas extra gewicht als resultaat.

http://www.suicidalshop.fr

17h54 - Le silence de la Rue

Platenwinkel naar het principe 'een beetje van alles'. Wel een nors heerschap aan de winkeltoog die voorbeluisteren interpreteert als de plaat voor de volledige winkel opleggen. Als je weet wat je wil, moet je misschien eens binnenspringen dus. Zoniet. Euhm... niet.

http://nl.yelp.be/biz/le-silence-de-la-rue-paris

18h29 - Sessùn

Dit Franse merk maakt watertandend mooie kledij. Ik ben een sensitieve freak als het op fashion shoppen aankomt en qua stoffen ben je hier zeker van een enorme sensatie. Ook in de portemonnee... Voor als je jezelf écht eens wil verwennen dus.

http://sessun.com

18h56 - Souffle Continu

Een veel aangenamere plaatjesshoppensfeer dan in La Silence de la Rue. Ook hier opnieuw een aanbod dat alle kanten uitgaat en niet echt in één iets specialiseert. Voor elk wat wils, laat ons zeggen. Correcte prijzen én voorbeluistermogelijkheid van vinyl, weliswaar mits beschikbaar op cd. 

http://www.soufflecontinu.com

20h - Palais de Tokyo - Tokyo Eat

Van al dat shoppen krijgt een mens al eens honger. Al ooit eens getest en goedgekeurd, dus hadden we al op voorhand gereserveerd om terug in het kunstige decor van Tokyo Eat te dineren. 
Voordeel 1: het museum waarin Tokyo Eat is ondergebracht blijft tot 0u open, dus een bezoekje kan zowel voor als na de maaltijd. 
Voordeel 2: er is ook een museumshop met een uitgebreid aanbod kunst- en designboeken.
Voordeel 3: het eten is er bedrieglijk simpel, maar vooral een smaaksensatie en daardoor toch die extra Euro's waard. 
Voordeel 4: ondertussen word je ook nog eens op goede muziek getrakteerd door een dj, mits die nog boven het gekwebbel van de Parijse bobogemeenschap uitkomt. 
Nadeel: vegetarisch? Dat kennen ze hier niet. 
Tip 1: probeer de sapjes, die zij helemaal hun dada: mijn appelseldersapje was ronduit heerlijk. 
Tip 2: bestel zeker een dessert, ze tillen je maaltijd nog een niveau hoger.

http://www.palaisdetokyo.com/fr/lifestyle/le-tokyo-eat

Fotofoor

Feestdag, en een foor naast onze deur. Dat vraagt om de deur uit te gaan, dachten we zo, en nee, niet richting foor. Richting Budafabriek in Kortrijk, want daar kan je nog tot 9 juni de fototentoonstelling Aller Retour bezoeken: werken van Belgische, beter nog, Kortrijkse fotogiganten Carl De Keyzer, Stephan Vanfleteren en Bieke Depoorter. Dat het de moeite was, en dat elke fotograaf op zijn eigen manier een sterke indruk op ons netvlies heeft achtergelaten, verklappen we graag.

De ontroerende intimiteit van Bieke Depoorters foto's die me al eerder op deze blog wist te raken.

De imposante grootsheid en oog voor detail en compositie in Carl De Keyzers 'Moments before the flood'.

Letterlijk binnenwandelen in het werk van Stephan Vanfleteren: een constructie van uitgaves van 'Façades & vitrines' en de schoonheid in vergane glorie bewonderen.

Nakaarten bij een koffietje in Café Retour en beseffen dat we geen favoriet kunnen of willen aanduiden van de fotografen, alle drie waren ze op hun eigen manier even straf. 

En als dessert nog eens naar de gratis duotentoonstelling van Athos Burez en Titus Simoens kuieren in de paardenstallen van het Broelmuseum. Twee jonge fotografen in dialoog: van wie zou welk werk zijn? Doet het er eigenlijk toe als de sfeer versmelt en de foto's elkaar net versterken?

A well spent afternoon, noemen we dat, en enkele uurtjes minder foorlawaai.

Thanks To The Tree

TTTT of Thanks To The Tree is een samenwerking tussen ontwerper met grafische inslag David Boon en meubelmakerij De Lappen. Ze beseffen waarschijnlijk de dubbelzinnigheid van hun slagzin 'You gave us wood, we tried to make it look good' niet echt, maar hun idee is allesbehalve schunnig. Met lokale houtsoorten en natuurlijke producten maken ze printkastjes met hetzelfde basisontwerp, maar telkens een andere print. Voor elke verkochte print komt een andere in de plaats. Duurzaam, uniek én mooi dus.

Bron: 70percentpure

http://www.thankstothetree.be

Watch it again, Sam: Le fabuleux destin d'Amélie Poulain

Met het weekendje Parijs in het vooruitzicht, was het hoog tijd om dit hartverwarmende filmpje van Jean-Pierre Jeunet nog eens boven te halen. De vorige keer dat we naar Parijs gingen, had ik een heuse Amélie Poulainwandeling (die vooral door Montmartre leidt) afgedrukt, maar toen de film niet vlak voor vertrek herbekeken. Niet dat ik de wandeling nu nog eens over zal doen, maar de zin om misschien eens een wandeling langs Canal Saint-Martin te doen (waar ze keitjes ketst) is er nu wél.

Even schrikken dat deze film al een goede 12 jaar oud is (wat vliegt de tijd), maar behalve de roklengte van Amélie was er niks gedateerds aan. Integendeel, deze prent blijft elke kijkbeurt heerlijk verfrissend. Genieten van de eenvoudige dingen des levens, je medemens eens verrassen op een originele manier, dàt blijft Amélie ons telkens opnieuw bijbrengen.

Voor wie deze film nog nooit gezien heeft: meteen doen! Vooral als je je even down voelt, zal je humeur gegarandeerd weer richting 'het leven is mooi' draaien. Audrey Tautou stal in 2001 massaal mensenharten met haar rol als de verlegen Amélie die beslist om haar leven te veranderen: voortaan bemoeit ze zich met de mensen en zal ze hun leven op een magische manier beïnvloeden. De reizende tuinkabouter, het mysterie van de fotoautomaat, de toogpraat in Café des deux moulins, de vind-ik-leuks en vind-ik-niet-leuks (let wel, in een pré-facebooktijdperk) van de personages, alles blijft boeien van begin tot einde.

'Le fabuleux destin' is er zo eentje die je gerust op repeat kan bekijken. Doen! Génial, quoi!

ABC, not that easy?

Lettertypes, zoveel types, die zoveel uitdrukken. Respect voor de mensen die ze creëren en nog meer respect voor wie hierbij eens heel ver out of the box denkt, zoals het echte fontnerds betaamt. Ik moest glimlachen bij Bethany Lesko's Helveticat, volledig opgetrokken uit katten en Peter Defty's Alphatecture, of hoe architectuur vanuit kikvorsperspectief een alfabet kan spellen.

Bronnen: swissmiss en aux pays des merveilles

Paris is always a good idea

Even zaten we met de handen in het haar: waar moeten we de volgende keer naartoe na een droomcitytrip als New York? Wat kan er daar nu nog tegenop? Tokyo, ja, dat staat op het verlanglijstje, maar da's voor als we eens écht geld over hebben (niet meteen dus...).

Ondertussen al wat afgekickt van de Big Apple, alhoewel ik stiekem nog eens durf te fantaseren dat ik in de metro richting Brooklyn zit in plaats van op de bus naar Kortrijk om het dagelijkse leven wat aangenamer te maken. 

En ja hoor, het antwoord waarheen de volgende citytrip moest, bleek even simpel als deze poster van Fieldtrip: Paris! Een weekendje. Zaterdag shoppen. Zondag rommelmarktje en waarschijnlijk nog een museumbezoekje. En flaneren uiteraard.

De voorbereiding is begonnen en de vragen beginnen: hoe het maximum uit één dag shoppen halen zonder blaren? Is Merci in Le Marais eigenlijk wel de moeite waard? Ons favoriete vinyladresje in Parijs blijkt gesloten, welke platenzaak zal ons troost bieden? Welke rommelmarkt is nu de beste? Welke tentoonstellingen mogen we niet missen?

Tips altijd welkom!

Was: K.O.

Hier thuis verwijzen we ernaar als zijnde de 'neverending story'. De was, jawel. Heb je net een wasmand getackeld, in die wasmachine gestopt én van onder dat strijkijzer door gesleurd, dan staat er steevast weer een nieuwe volle mand te lonken om onder handen genomen te worden. Niks tegen de was op zich: wasmachine vullen en alles ophangen, daar kan ik nog tegen, maar dat strijken is nu één klusje dat ik graag voor eeuwig en altijd uit handen zou geven. Ten huize Lemon Lizzie moest bij het samenwonen dan ook de deal gesloten worden dat mijn wederhelft zijn eigen was en strijk moet doen (grote relatietip, mensen!).

Deze punch bag laundry bag van SUCK UK deed me dan ook lachen. Je kan wat wasfrustraties kwijt én ondertussen aan je conditie werken: clever thinking!

http://www.suck.uk.com/products/punch-bag-laundry-bag/?category=house