De lentecollectie van Ferm Living staat volledig in het teken van harlekijnruitjes, niet in het minst omdat de designers van Darling Clementine (waar ik het al eerder eens over had) er voor een deel achter zitten. Pastelkleurtjes waar je vrolijk van wordt! Dit stapelbaar dinersetje zou prachtig staan met wat warme lentezonnestralen, nietwaar?
Toen hij klein was, werd Britse fotograaf Martin Usborne ooit eens alleen achtergelaten in de auto. Het was slechts voor een korte tijd, maar in die tijdsspanne was de vrees om voor eeuwig alleen achter te blijven meer dan reëel. Zijn fotoreeks 'Mute - The silence of dogs in cars' toont honden die 's nachts eenzaam in auto's wachten op de terugkeer van hun baasjes. Hun eenzaamheid en onmacht om gehoord te worden vanachter de vensters, deed Usborne terugdenken aan zijn eigen ervaring als kind. De fotoreeks toont een ontroerend gamma uiteenlopende emoties. Bron: recovering lazyholic http://www.martinusborne.com
Deze week was het dan zover. Het was welletjes geweest. Alles wees erop: de froufrou was ontaard in een scheef lenzenprikkend onding en zodoende het woord allang niet meer waard. Haar wassen stond synoniem voor een half uurtje lang vloekend knopen uitkammen, ondanks conditionerexperimenten allerhande, jawel. Enfin, het kapsel was net als het baasje wintermoe, dus dringend tijd om zélf een warmte-illusie te creëren, toch op zijn minst in gedachten: de schaar erin, snip snip! ... Voor een korter, frisser, edoch nog steeds weinig avontuurlijk alternatief ('een carreeke dus, gelijk we zeggen?' aldus de kapster). Maar dàt we content zijn, amai dat niet! Laat die lente maar komen!
Hier moest ik heel hard om lachen, zalig! Wat te doen als je met al je zuurverdiende spaarcentjes onmogelijk een Chaneltas kan kopen? Een papieren zak, vilstift en een ketting zoeken en een beetje creatief wezen natuurlijk!
Ken je dat als je zo iets specifieks in gedachten hebt en je vindt het nergens? Dat heb ik met mijn droomkledingrek. Om één of andere redenen vind ik kleerkasten nooit echt mooi, dus heb ik het in mijn hoofd gehaald dat ik een kledingrek wil. Maar een stevige... én een witte. Nu blijken de stevige, witte kledingrekken niet zo talrijk aanwezig te zijn in de wereld. En toen zag ik dit prachtexemplaar van Vik & Fougere. Oké, mijn zomerjurken passen er niet op, maar ik zie al mijn bloesjes en jassen er al bééldig aan hangen. Maar - oeps - prijs op aanvraag. Vragen of toch maar mij toch maar iets anders specifieks bij dat droomrek inbeelden?
Wat moet je doen als je veel te veel interesses hebt? Ze delen natuurlijk! Houd je schrap voor een stukje van Ellie's wonderland. Expect the unexpected: dingen die me à bout de souffle achterlaten, inspireren of gewoon appy happy maken.
De lentecollectie van Ferm Living staat volledig in het teken van harlekijnruitjes, niet in het minst omdat de designers van Darling Clementine (waar ik het al eerder eens over had) er voor een deel achter zitten. Pastelkleurtjes waar je vrolijk van wordt! Dit stapelbaar dinersetje zou prachtig staan met wat warme lentezonnestralen, nietwaar?
Tja, ik heb het wel voor rare juweeltjes...
Toen hij klein was, werd Britse fotograaf Martin Usborne ooit eens alleen achtergelaten in de auto. Het was slechts voor een korte tijd, maar in die tijdsspanne was de vrees om voor eeuwig alleen achter te blijven meer dan reëel.
Deze week was het dan zover. Het was welletjes geweest. Alles wees erop: de froufrou was ontaard in een scheef lenzenprikkend onding en zodoende het woord allang niet meer waard. Haar wassen stond synoniem voor een half uurtje lang vloekend knopen uitkammen, ondanks conditionerexperimenten allerhande, jawel. Enfin, het kapsel was net als het baasje wintermoe, dus dringend tijd om zélf een warmte-illusie te creëren, toch op zijn minst in gedachten: de schaar erin, snip snip! ... Voor een korter, frisser, edoch nog steeds weinig avontuurlijk alternatief ('een carreeke dus, gelijk we zeggen?' aldus de kapster). Maar dàt we content zijn, amai dat niet! Laat die lente maar komen!
Hier moest ik heel hard om lachen, zalig! Wat te doen als je met al je zuurverdiende spaarcentjes onmogelijk een Chaneltas kan kopen? Een papieren zak, vilstift en een ketting zoeken en een beetje creatief wezen natuurlijk!
Ken je dat als je zo iets specifieks in gedachten hebt en je vindt het nergens? Dat heb ik met mijn droomkledingrek. Om één of andere redenen vind ik kleerkasten nooit echt mooi, dus heb ik het in mijn hoofd gehaald dat ik een kledingrek wil. Maar een stevige... én een witte. Nu blijken de stevige, witte kledingrekken niet zo talrijk aanwezig te zijn in de wereld. En toen zag ik dit prachtexemplaar van Vik & Fougere. Oké, mijn zomerjurken passen er niet op, maar ik zie al mijn bloesjes en jassen er al bééldig aan hangen. Maar - oeps - prijs op aanvraag. Vragen of toch maar mij toch maar iets anders specifieks bij dat droomrek inbeelden?
