Favela painting

Het leven in een Braziliaanse favela is hard, maar ziet er dankzij de projecten van Haas&Hahn alvast een stuk kleurrijker uit.

Haas&Hahn zijn de Nederlanders Jeroen Koolhaas en Dre Urhahn.
Toen ze in 2005 een documentaire opnamen voor MTV over hiphop in de favela's van Rio en Sao Paolo raakten ze bijzonder geïnspireerd door de omgeving. Ze besloten kunst op onverwachte plaatsen te brengen, met name op de muren van de favela's. Ze schakelden daarvoor lokale jongeren in, leerden hen de knepen van het vak én betaalden hen ervoor. Een geweldig initiatief om deze jongeren weg te houden van de straatcriminaliteit.

Voor hun laatste project werd de marktplaats van de Santa Mariagemeenschap in het hart van Rio de Janeiro in een kleurexplosie ondergedompeld. Het ultieme doel is om het kleurbad uit te breiden naar de volledige favelaheuvel. Prachtig!

Bron: It's Nice That
http://www.favelapainting.com

Met naald en daad

In de lagere school was ik absoluut geen fan van de naailes, maar met ouder worden, durft men nogal eens zijn mening bij te stellen, nietwaar? Ik ben nog steeds niet van de handigste, maar ik durf al eens wat meer naar naald en draad te grijpen: getuige een geborduurde eenhoorn om mijn aftandse kleerkast toch 'iets' te geven, mijn poging tot gehaakte amigurumifiguurtjes vorige winter en geborduurde uitnodigingen die een beetje doen denken aan deze kaartjes van Curious Doodles (maar helaas niet zo mooi gelukt, ik herhaal: niet van de handigste). De alternatieve poster van Gerana Plummer past ook in dit plaatje: superidee! Begint het bij jullie ook al te jeuken aan die vingers?

Bron: The Experts Agree
Bron: ShareSomeCandy

Owen Richards

Owen Richards fotografeert in de eerste plaats voor de liefde, maar soms ook voor geld, geeft hij op zijn webstek toe. Onder die betaalde opdrachten vind je heel wat muzikantenportretten en vooral veel rock en lol. Vaak behoorlijk mooie verstilde taferelen, maar de spontaneïteit van zijn actievere reeks 'Chronicles of everything inbetween' heeft toch net dat tikkeltje extra.

Bron: It's Nice That
http://www.owenrichards.co.uk

Ein-de-lijk!

Deze week vonden we zowaar 20 eieren op onze stoep, not kidding, geheel intact, in eierdozen, door een nobele onbekende aan onze deur afgezet. Buurman wist van niks, familie wist van niks, was dit boeltje wel te vertrouwen?

Na een geslaagde quichetest die uitwees dat de dingen nog eetbaar waren, besloot ik gisteren het er nog eens op te wagen om muffins te bakken. Met de wetenschap dat vorige pogingen uitdraaiden op 'lekker zolang je er niet naar kijkt', waren de verwachtingen niet al te hoog gespannen. Een half uur chocolade raspen en een keukenveldslag later stond ik enthousiast op en neer te springen voor mijn ovenvenstertje.
Ein-de-lijk, het is me gelukt! Prachtexemplaren die superlekker smaakten. Zou ik dan eindelijk de weg richting bakprinses gevonden hebben? Maar één manier om dat te testen. En ik heb nog wat eieren over...

Gun jezelf eens een cadeautje

Net mijn allereerste item ooit op Etsy gekocht! Nog nooit van gehoord? Etsy is een gigantische online markt waar je handgemaakte spulletjes van over de hele wereld rechtsreeks van de ontwerpers kan kopen. Waarschuwing: eens je begint te snuisteren, ben je gegarandeerd verkocht!

Ik heb me een hele tijd kunnen flink houden, maar nu ik ein-de-lijk een nieuwe job gevonden heb (die ook iets met handgemaakt te maken heeft, maar daarover later meer: ik wil eerst een contract onder mijn neus voordat ik begin te juichen, zo immens nuchter ben ik nu eenmaal), vond ik het wel de ideale gelegenheid om een geschenkje voor mezelf te kopen.

Het is dus een ring geworden van Italiaanse ontwerpster Niandra: normaal draag ik haast nooit ringen (wegens moeilijke vingers, echt waar), maar deze kan van maat aangepast worden (ideaal) en ik was gewoon meteen wég van de vintage feel bloemetjes.

Dat wordt een dagelijks sprintje richting brievenbus!

http://www.etsy.com
http://www.etsy.com/shop/niandra

Dour, de nabeschouwing

Werken aan een normaal slaappatroon stond als laatste in rij op mijn to-do-list, maar eindelijk ben ik daar geraakt. Dus vergeef me als ik geen apart verslagje van Dour meer op mijn blog zet.

Toen ik terugkeerde had ik een 'bwa'-gevoel. Nergens echt kippenvel ervaren. Maar dat kon dan ook weer aan de hoge temperaturen liggen natuurlijk. Bij het typen van mijn reviews voor Cutting Edge (waar ik jullie graag naar doorverwijs voor een uitgebreide nabeschouwing), merkte ik dat ik toch heel wat acts gezien had die mij vier of vijf sterren waard waren. Vanwaar dan toch geen euforie achteraf? Raak ik misschien langzaamaan immuun voor goede optredens wegens overdosis doorheen de jaren? Let's hope not! Festivals forever! Op naar een avondje Lokerse Feesten en Pukkelpop!

Afijn, de top 5 (in willekeurige volgorde) van Dour 2010:
Dan Le Sac vs Scroobius Pip
Hypnotic Brass Ensemble
Chris Cunningham
Buraka Som Sistema
Vermin Twins

http://www.cuttingedge.be/specials/600-dour-festival-2010

Doodgaan en rommelmarkten

De beentjes losgooien ging héél moeizaam op 10 Days Off ondanks zotte acts à la Slagsmalsklubben en de grooves van Felix Da Housecat. Oververmoeidheid (na 2 festivals op rij kan dat al eens voorkomen) en een ondraaglijke hitte binnenin de Vooruit waren de grootste schuldigen, gok ik.

Toen we ons ver in de namiddag richting station Gent-Sint-Pieters sleepten, stootten we aldaar op een rommelmarktje. Van tussen de half open oogjes maar liefst vier vondsten gescoord! Oude Chinese speelblokjes, een blikken doos met retrofoto, oranje handspiegeltje én oranje onderleggers. Hmz, ik moet dringend eens dimmen met al dat oranje...