What a view!

New York is een visuele streling voor het oog, maar de iconische beelden die je al duizend keer gezien hebt, zijn op bepaalde plaatsen nét dat ietsje magischer.

Voor de beste uitzichten moet je in Brooklyn zijn. Punt. Die hoogbouw genaamd Manhattan bleek voor mij het indrukwekkendst vanop afstand. Zoek dus vooral de waterkant op in Brooklyn, enkele suggesties:

Brooklyn Heights

Wandel van Brooklyn naar Manhattan over de Brooklyn Bridge, bij voorkeur bij valavond: ondergaande zon + de lichtjes van Manhattan die aan floepen = magie

East River Side Park: dit ‘park’ in Williamsburg verdient nauwelijks de naam, behalve dan dat je naast een charmant klein kiezelstrandje nog eens een adembenemend view erbij krijgt. Tijdens het weekend valt er bovendien wel iets te beleven: op zaterdag is er Smorgasburg, een grote foodie markt en op zondag de befaamde Brooklyn flea market.

Fulton Ferry State Park, net tussen de Brooklyn Bridge en de Williamsburg Bridge in, biedt ook een mooi uitzicht, behalve dan dat er een gigantische caroussel dat uitzicht wat belemmert...

Manhattan heeft uiteraard ook wat puike uitkijkplaatsjes. De top van Rockefeller Center biedt een heel mooi panorama, vooral als je de omvang van Central Park eens wil beseffen, maar verliest wat van zijn glorie in vergelijking met een nachtelijk panorama bovenaan Empire State Building ’s nachts. Dan besef je pas waar de titel ‘Bright lights, big city’ vandaan komt!

New York: hoe je als een local te gedragen

Draag plat schoeisel. Hoe dicht de metrohalte ook lijkt te liggen, veel wandelen valt niet te vermijden in New York. De locals zag je met sneakers, brogues, teenslippers, als het maar dicht bij de grond was. Hakken werden alleen bovengehaald de laatste metrohalte voor het werk of om uit te gaan ’s nachts.

Qua kledingstijl vond ik het opvallend hoe relaxed en nonchalant New Yorkers eruit zagen. Geen geforceerde styling: zelfs bij de gekste outfits had je de indruk dat de persoon in kwestie gewoon ook in die kledij thuis zou stofzuigen.

De straat oversteken als een local heb je snel onder de knie: haast alles in Manhattan is eenrichtingsverkeer, dus als je geen wagen ziet afkomen uit de beginrichting van de pijl: gààn!

Een gedetailleerde metrokaart op zak hebben is geen overbodige luxe, want dit was nu toch wel het ingewikkeldste metrosysteem dat ik ooit ‘gebezigd’ heb. Of doe zoals de locals en download de webapplicatie, want – heus – New Yorkers sukkelen ook zodra ze uit hun vertrouwde buurten zijn. Op eenzelfde gekleurde lijn heb je vaak 3 metrolijnen, waarvan de ene slechts het middelste deel aandoet, een andere alle metrostops en nog één alleen de belangrijkste. Jawel. http://www.mta.info/nyct/maps/submap.htm

Stap je uit een metrostation, dan vormt er zich vaak nòg een probleem. Je zit op de kruising van die 5th Avenue en 13th Street bijvoorbeeld, oké, maar wààr ligt 3d Avenue dan ten opzichte van die kruising? In het begin van onze reis wandelden we vaak nog op goed geluk een richting uit, 50% kans, weet je wel (plàtte schoenen, zeg ik u!). Het kompaskettinkje dat ik halverwege mijn reis gevonden heb, bleek echter geen overbodige luxe. Of vraag het gewoon aan een local, want hulpvaardig zijn die New Yorkers wel.

Praten als een jonge New Yorker is simpel: gebruik minstens 4 keer in dezelfde zin ‘like’. Voorbeeld: ‘And then I was like “Oh my god!”, and then she was like “Yeah, really”, but I’m like, not digging it and then she was looking at me, like, you know?”

Mijn favoriete bezigheid in New York was eigenlijk gewoon mensen bekijken. Kies een goed plaatsje en geniet gewoon van de bijzonder kleurrijke mix van mensen die passeren en hun conversaties. De vele bankjes voor cafeetjes en winkels zijn hier ideaal voor, maar parkbankjes en metrostellen minstens even goed natuurlijk.

Een Big Appletje voor de dorst

Ein-de-lijk waren we toch voor 10 dagen ‘part of it’: New York, New York! Jàren waren we al aan het dromen van deze citytrip en terug in Belgenlandje zijnde, kan ik zeggen dat deze Stad met de hoofdletter S toch een beetje mijn hart gestolen heeft.

Aangezien het ons eerste bezoek aan de Big Apple was, hebben we niet nagelaten om eens ferm de toerist uit te hangen. Dan hoeven we dat de volgende keer (ja, we denken al aan een volgende keer) niet meer te doen. Alhoewel... Sommige toeristische klassiekers zijn wel de moeite waard om te herhalen.

Een kleine handleiding is onmogelijk, dus wat volgt worden tips, bezienswaardigheden, de beste views, hotspots, eetadresjes, ... volgens Lemon Lizzie dan uiteraard. De lijst met alles dat we nog niet hebben kunnen doen, bespaar ik jullie...

Pukkelpopverzuchtingen

Dat een mens toch altijd wat te klagen heeft, dacht ik afgelopen weekend. Vloekte ik in juli nog dat ik door een heus moddermoeras op Dour festival rondploeterde, dan werden mijn hop-naar-het-volgende-optreden-passen tijdens Pukkelpop belemmerd door de drukkende hitte. Zelfs al knip ik mijn festivalbandje af, dan blijft die er wel nog even ingebrand. Wat onderbenen betreft, kon ik op een bruinen zonder zon stoftintje rekenen. Liters water en een dik programmaboekje als waaier brachten niet veel soelaas. En die zelf afgedrukte line-ups kregen met de dag meer en meer antieke schatkaartallures. Toepasselijk eigenlijk, want veel onbetaalbaar mooie concerten gezien. Zodanig veel dat ik al hard moet nadenken om iets te vinden dat ik slecht vond. Ik wil terug! Een mens heeft toch altijd wat te klagen, hé.

Mellow yellow movie

Gisteren eindelijk 'Moonrise Kingdom' van Wes Anderson gezien en wàt een visueel feest was me dat! De sets, beelden, props, alles ademde nostalgie met een warm geel overduidelijk in de hoofdrol. Het huis van scoutsjongen Shakusky's pleegouders! Die heerlijke Françoise Hardysong! Van Suzy's schoenen, tot Shakusky's broche, de terugkerende horizontale camerabewegingen, ... Ik heb van elke seconde genoten.
Oh ja, de droge dialogen en sterrencast (Bruce Willis! Tilda Swinton! Bill Murray! Edward Norton!) zou ik al bijna vergeten. Aanrader!

http://www.moonrisekingdom.com

Cupcakeje pinnen

Zodanig aan het genieten van de zomer én het voorbereiden voor onze langverwachte New York reis - ik zit al aan 7 pagina's research, freaky (!) - dat ik haast zou vergeten te bloggen. Nu het opzoekingswerk bijna afgerond is, schieten er me hier en daar nog details te binnen waar ik ooit eens over gelezen heb. Dat er een Sprinkles cupcake atm in New York zou komen bijvoorbeeld, maar helaas, voorlopig nog geen gesignaleerd. Niettemin blijft het een zàlig idee dat ze in Beverly Hills al in uitvoering gebracht hebben: elk moment van de dag kan je er gewoon cupcakes uit de muur halen. Dan zullen we maar lekker oldskool een cupcakebakkerij binnenstappen in New York zeker?

http://www.sprinkles.com/cupcake-bakery-locations/beverly-hills/cupcake-atm  

Houston, we have a coffee problem

Jaja, ik weet het: al even niet geblogd. Maar ik heb me dan ook iets te hard geamuseerd de afgelopen weken. Eerst een modderbadje in Dour genomen alwaar ik getuige was van geniale optredens van onder andere The Peas Project (op deze feestdag toch even trots roepen: Belgisch!), Pantha du Prince, Little Dragon en TNGHT (mijn verslag lees je op Cutting Edge). Deze week een kippenvelconcert van Portishead meegepikt in Openluchttheater Rivierenhof. Helaas geen nieuw materiaal gehoord, maar wel een feilloos optreden met een nog immer even gekwelde rond de micro gekronkelde Beth Gibbons: magisch!

Ah, muzikale weken: mijn favoriete soort!

Maar na al die diepnachtelijke muzikale fun, kan een mens al eens een espressootje gebruiken... in dit raketkopje liefst: all coffee systems go!

Bron: swissmiss